در گزارش اخبار ورزشی مطرح شد؛
از تساوی با بلژیک نباید خوشحال بود
به گزارش اخبار ورزشی، کارشناس فوتبال اظهار داشت: باید با ذهن برد به مصاف مصر برویم و باید تساوی با بلژیک را فراموش نماییم.
به گزارش اخبار ورزشی به نقل از مهر، تیم ملی فوتبال ایران در دو دیدار ابتدائی خود در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ به مصاف تیم های نیوزیلند و بلژیک رفت؛ دو مسابقه ای که با وجود امیدواری های اولیه برای کسب نتایج بهتر، در نهایت با تساوی به انتها رسید تا شاگردان امیر قلعه نویی تنها با دو امتیاز از این دو بازی، کار صعود خود به مرحله حذفی را به دیدار سوم و پایانی مرحله گروهی بکشانند.
ملی پوشان ایران حالا در شرایطی باید مقابل مصر قرار بگیرند که برای افزایش شانس حضور در دور بعدی، بالاتر از هر زمان دیگری به کسب پیروزی نیاز دارند؛ دیداری حساس و سرنوشت ساز که می تواند تکلیف صعود ایران را مشخص نماید. بر همین اساس، تیم ملی ایران بامداد شنبه ششم تیر و از ساعت ۰۶: ۳۰ در سومین و آخرین بازی خود در مرحله گروهی، رو در روی مصر قرار خواهد گرفت؛ مسابقه ای که نتیجه آن نقش تعیین کننده ای در سرنوشت شاگردان قلعه نویی برای ادامه حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد داشت.
سیامک رحیم پور کارشناس فوتبال در گفتگو با گزارشگر مهر، ضمن اشاره به شرایط تیم ملی در دو مسابقه ابتدائی جام جهانی، مهم ترین مشکلات ایران را بالا بودن میانگین سنی، ضعف در هماهنگی خطوط دفاعی و هافبک، ناتوانی در استفاده از برتری عددی برابر بلژیک و همینطور کندی در بازگشت از حمله به دفاع مطرح کرد.
تیم ملی از ریتم فوتبال روز دنیا عقب مانده است
رحیم پور در آغاز صحبت های خود ضمن اشاره به ترکیب تیم ملی در دو بازی نخست اظهار داشت: تیم ملی در دو مسابقه ابتدائی با میانگین سنی بالای ۳۱ و ۳۲ سال به میدان رفت؛ آماری که نه فقط جهت فوتبال ایران، بلکه شاید در تاریخ حضور ایران در جام جهانی نیز یک رکورد منفی محسوب شود. این اولین نکته ای است که باید با دقت مورد توجه قرار گیرد، چون که فوتبال امروز جهان بسمت سرعت، دوندگی، تغییر ریتم و جوان گرایی حرکت کرده و طبیعی است تیمی با چنین میانگین سنی بالایی، در بخشهایی از مسابقه گرفتار افت بدنی، کاهش سرعت انتقال و افت در واکنش های دفاعی شود.
وی افزود: وقتی تیمی با این میانگین سنی وارد مسابقات فشرده ای مثل جام جهانی می شود، طبیعی است که در بازگشت ها، پوشش فضاها، مقابله در نبردهای یک به یک و حتی در حفظ تمرکز طی دقایق طولانی با مشکل رو به رو شود. این مساله در دو بازی ابتدائی ایران هم تا حد زیادی خودش را نشان داد.
دفاع و هافبک نامتوازن؛ بازیکنانی که فقط توپ را نگاه می کردند
این کارشناس فوتبال ضمن اشاره به مشکلات ساختاری تیم ملی در دو دیدار نخست عنوان کرد: در هر دو مسابقه، خصوصاً در بازی نخست، مشکل اصلی تیم ملی در خط دفاع و خط هافبک کاملا مشهود بود. گل هایی که ایران دریافت کرد و همینطور موقعیت هایی که روی دروازه ما شکل گرفت، به وضوح نشان می داد میان خطوط دفاعی و هافبک هماهنگی لازم وجود ندارد. در فوتبال یک اصطلاح وجود دارد که می گویند بازیکن از رفتن سمت صاحب توپ می ترسد تا دریبل نخورد و جا نماند. در دو بازی ایران هم دقیقا چنین وضعیتی دیده شد؛ در خیلی از صحنه ها بازیکنان ما به جای فشار آوردن روی حریف، فقط توپ را نگاه می کردند و بسمت بازیکن صاحب توپ نمی رفتند تا مبادا دریبل بخورند یا از جریان بازی بیرون بروند.
رحیم پور تاکید کرد: وقتی بازیکن هافبک یا مدافع در زمان مناسب بسمت صاحب توپ نرود، عملا به حریف اجازه داده تا سرش را بالا بیاورد، فضا را ببیند، پاس درست بدهد و ریتم بازی را کنترل کند. این دقیقا همان ضعفی بود که در دو بازی ابتدائی تیم ملی خصوصاً در میانه میدان و جلوی خط دفاع به چشم آمد.
ضربه پذیری از کناره ها؛ بلژیک بارها مدافعان ایران را دور زد
وی ضمن اشاره به مشکلات موجود در کناره های زمین اشاره کرد: چه در بازی اول و چه در بازی دوم، زوج هایی که در کناره ها برای تیم ملی چیده شده بودند، بارها و بارها توسط بازیکنان حریف دور زده شدند. در دیدار برابر بلژیک این مساله کاملا مشهود بود. بلژیکی ها بارها از کانال های کناری به ما ضربه زدند، بازیکنان کناری ایران را دریبل کردند، پشت سر گذاشتند، ارسال داشتند و پاس های خطرناک رد و بدل کردند.
این کارشناس فوتبال افزود: تنها جنبه مثبت برای ایران این بود که این موقعیت ها به گل تبدیل نشد؛ آن هم نه به سبب استواری دفاعی ایران، بلکه بیشتر به سبب اشتباهات فنی بازیکنان بلژیک در ضربات آخر. در حقیقت اگر بلژیک دقت بیشتری در فاز نهائی داشت، ایران می توانست با فشار بیشتری مواجه شود و حتی نتیجه متفاوتی رقم بخورد.
بلژیک دیگر آن تیم بزرگ گذشته نیست
رحیم پور ضمن اشاره به شرایط فعلی تیم ملی بلژیک اظهار داشت: نباید فراموش نماییم این بلژیک، نسل طلایی گذشته نیست. تیمی که ژاپن دو دوره قبل مقابل آن قرار گرفت و تا آستانه حذفش پیش رفت، با بلژیک امروز تفاوت زیادی دارد. این تیم دیگر آن بلژیک دوران اوج نیست و نشانه اش هم همین است که در دو بازی گذشته تنها یک گل زده است. وقتی تیمی با نام بلژیک در دو مسابقه فقط یک مرتبه موفق به گلزنی می شود، یعنی در فاز تهاجمی مشکل دارد و دیگر آن قدرت سالهای قبل را ندارد.
وی اضافه کرد: حتی مقابل ایران هم با وجود برتری در خلق موقعیت، کیفیت لازم را در ضربه نهائی نداشت. ما بلژیک را بیش از حد بزرگ کرده بودیم. حتی در همان حملات نصفه و نیمه ای که ایران داشت، توانستیم روی دروازه این تیم موقعیت ایجاد نماییم و ضربه بزنیم. این نشان میدهد خط دفاعی بلژیک هم اشکالاتی دارد و آن صلابت گذشته را ندارد. حتی گل ایران، هرچند در نهایت با تصمیم داور مردود اعلام شد، باز هم روی یک صحنه ایستگاهی و در فضایی به دست آمد که ضعف دفاعی بلژیک در آن مشخص بود.
فاصله میان برنامه ذهنی کادر فنی و حقیقت داخل زمین
رحیم پور در ادامه ضمن اشاره به تفاوت برنامه ذهنی کادر فنی با حقیقت داخل زمین عنوان کرد: یکی از خصوصیت های بزرگ ترین بازیکنان و مربیان دنیا این است که در لحظه می توانند تصمیمات شان را تغییر دهند. همان گونه که لیونل مسی در زمین بسته به شرایط تصمیمش را عوض می کند، مربیان بزرگ هم باید در جریان مسابقه و با عنایت به اتفاقات زمین، برنامه اولیه خویش را اصلاح کنند. اما در دو بازی تیم ملی، به نظر می رسید آن چیزی که کادر فنی قبل از مسابقه در ذهنش طراحی نموده بود، با آن چه در زمین رخ داد فاصله بسیاری داشت و با توجه به این تفاوت، باز هم تغییر مؤثر و تعیین کننده ای در جریان مسابقه دیده نشد.
وی اضافه کرد: وقتی می بینید برنامه اولیه جواب نمی دهد، باید در همان جریان مسابقه ساختار، چینش یا حتی شرح وظایف بازیکنان را تغییر دهید. اما در بازیهای تیم ملی، این انعطاف لازم از جانب کادر فنی به آن اندازه ای که انتظار میرفت، دیده نشد.
مصر از آن چیزی که تصور می شد خطرناک تر است
این کارشناس فوتبال در ادامه تحلیل خود از شرایط گروه ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ اظهار داشت: قبل از آغاز مسابقات، این تصور وجود داشت که ایران از جدول نسبتاً مناسبی برخوردار شده، نیوزیلند را شکست می دهد و سپس برای کسب امتیاز مقابل مصر و بلژیک تلاش می کند. اما با شروع مسابقات مشخص شد محاسبات اولیه چندان دقیق نبوده است. به عقیده من مصر تیمی قویتر از چیزی است که قبل از جام جهانی تصور می شد.
رحیم پور اشاره کرد: این تیم با داشتن بازیکنان خلاقی مثل محمد صلاح، عمر مرموش و سایر مهره های هجومی، این قابلیت را دارد که در هر لحظه نتیجه بازی را تغییر دهد. مصر تیمی است که می تواند معادلات گروه را بر هم بزند و نباید آنرا دست کم گرفت. این تیم هم از نظر فردی بازیکنان باکیفیتی دارد و هم از نظر انتقال سریع توپ و استفاده از فضاها، می تواند برای هر حریفی دردسرساز شود.
شروع ضعیف مقابل بلژیک؛ فضاهای زیاد بین خطوط و ضعف بازیکنان کناری
وی در رابطه با آغاز بازی ایران برابر بلژیک اظهار داشت: تیم ملی برابر بلژیک آغاز خوبی نداشت. لایه های دفاعی و میانی تیم فاصله بسیاری از هم داشتند و همین فاصله ها به بلژیکی ها اجازه می داد از فضاهای بین خطوط استفاده نمایند و به موقعیت برسند. بازیکنانی که در کناره ها به عنوان مدافع یا هافبک کناری بازی می کردند، خصوصیات موردنیاز برای بازدارندگی دفاعی را نداشتند.
رحیم پور افزود: باید بپذیریم رامین رضاییان با وجود گلزنی و ارسال مؤثر در بازی اول، ذاتاً بازیکنی هجومی تر است و در کار دفاعی ضعف دارد. دلیل این که او بیشتر در فاز حمله دیده می شود، همین است که توانایی دفاعی اش به اندازه قابلیت های هجومی اش نیست. در سمت چپ هم شرایط مشابهی وجود داشت و ترکیب احسان حاج صفی و محمد محبی نیز نتوانست از نظر دفاعی ثبات لازم را بوجود آورد.
قدوس و عزت اللهی در مرکز میدان روز خوبی نداشتند
این کارشناس فوتبال اضافه کرد: استفاده از برخی بازیکنان برای اجرای سیستم ۱-۴-۱-۴ یا ۱-۴-۵ در فاز دفاعی، یکی از اشتباهات تیم ملی بود. در همان مسابقه، نه در سمت راست و نه در سمت چپ، تیم ملی بازیکنانی در اختیار نداشت که بتوانند هم زمان وظایف هجومی و دفاعی را باکیفیت بالا انجام دهند. در مرکز میدان هم سعید عزت اللهی و سامان قدوس در هر دو بازی نمایش خوبی نداشتند و تعویض شان هم نشان می داد کادر فنی از عملکرد آنها رضایت نداشته است.
وی تاکید کرد: وقتی هافبک های میانی شما در نبردهای دفاعی و پوشش فضاها موفق عمل نکنند، طبیعی است فشار روی خط دفاعی بیشتر شود. هرچند سه مدافع مرکزی ایران به سبب فشردگی ای که در عمق به وجود آمده بود، در فضای محدودتری بازی می کردند و شاید ضعف های شان کمتر به چشم آمد، اما حقیقت این است که مشکل اصلی در ساختار کلی دفاع تیمی ایران بود؛ یعنی همان هماهنگی بین خطوط، پوشش فضاها و واکنش به تغییر وضعیت از حمله به دفاع.
چرا از مساوی با بلژیک بیش از اندازه خوشحال شدیم؟
رحیم پور ضمن اشاره به فضای به وجود آمده بعد از تساوی ایران و بلژیک اظهار داشت: نباید از این مساوی بیش از اندازه خوشحال باشیم. تیم بلژیک پس از ۱۰ نفره شدن، به جای آنکه برای برد فشار بیاورد، بیشتر بدنبال نباختن بود. در صورتیکه در ادوار مختلف جام جهانی معمولا تیم ۱۱ نفره مقابل تیم ۱۰ نفره شانس بیشتری برای برد پیدا می کند و حتی اختلاف گل ایجاد می شود، اما ایران نتوانست از این برتری عددی استفاده نماید.
وی اضافه کرد: این که پس از ۱۰ نفره شدن بلژیک بیشتر از این که بپرسیم چرا بازی را نبردیم، خوشحال مساوی باشیم، خودش یک اخطار مهم می باشد. در چنین شرایطی تیم باید بدنبال استفاده از برتری عددی و تحمیل فشار بیشتر به حریف باشد، نه این که صرفا از نباختن احساس رضایت کند.
این کارشناس فوتبال در رابطه با عملکرد علیرضا بیرانوند نیز اظهار داشت: در یکی دو روز گذشته، همه از بیرانوند به عنوان ستاره بازی با بلژیک یاد کردند، اما باید با دقت بیشتری این مساله را بررسی کرد. معمولا وقتی یک تیم خوب بازی نمی کند، برای توضیح نباختن آن تیم، دروازه بانش برجسته می شود و می گویند روز فوق العاده ای داشته است. حقیقت این است که بیرانوند در این مسابقه روز خوبی داشت، اما بخش مهمی از این ماجرا به کیفیت پایین ضربات آخر بلژیکی ها برمی گشت.
وی افزود: خیلی از توپ ها دقیقا در مسیری زده شد که بیرانوند در آن حضور داشت؛ یعنی نه لزوماً ضرباتی با زوایای دشوار به کنج دروازه، بلکه توپ هایی که در اختیار دروازه بان قرار می گرفت. اگر طرح گرافیکی مهارهای بیرانوند را بررسی نماییم، مشخص می شود بخش زیادی از ضربات بلژیک در محدوده میانی دروازه یا فاصله ای کمتر از یک متر از محل استقرار بیرانوند زده شده بود.
رحیم پور تصریح کرد: این مساله بالاتر از هر چیز نشان میدهد بازیکنانی مثل کوین دی بروینه و روملو لوکاکو دیگر در سطح سالهای اوج خود نیستند. دی بروینه دیگر آن بازیکن سالهای درخشان منچسترسیتی نیست و لوکاکو هم فاصله محسوسی با روزهای خوبش دارد. بدین سبب قسمتی از ناکامی بلژیک در گلزنی، به افت کیفیت همین بازیکنان برمی گردد.
کندی در بازگشت از حمله به دفاع
وی در ادامه اظهار داشت: یکی از اشکالات عمده تیم ملی ایران، کندی در بازگشت از حمله به دفاع است. یعنی زمانی که تیم در فاز تهاجمی قرار می گیرد و توپ از دست می رود، سازماندهی دفاعی با تاخیر شکل می گیرد. بازیکنان ما دیر به عقب برمی گردند و این مساله می تواند مقابل تیمی مثل مصر خیلی خطرناک باشد؛ تیمی که هم سرعت بالاتری نسبت به ایران دارد و هم بازیکنان خلاق و تکنیکی اش می توانند از کوچک ترین فضاها استفاده نمایند.
این کارشناس فوتبال اشاره کرد: این شاید یکی از مهم ترین نقاط ضعفی باشد که کادر فنی باید برای بازی با مصر روی آن تمرکز کند. اگر بازگشت های دفاعی تیم ملی مثل دو بازی گذشته کند باشد، مصر با بازیکنان سرعتی و خلاق خود می تواند فشار زیادی روی دروازه ایران بوجود آورد.
رحیم پور ضمن اشاره به دیدار پیش روی ایران برابر مصر عنوان کرد: بنظر می رسد تیم ملی با عنایت به دو تساوی ابتدائی، حالا بدنبال گرفتن امتیاز از مصر و صعود به عنوان یکی از تیم های برتر سوم است. روی کاغذ حتی با دو امتیاز هم شانس کمی برای صعود وجود دارد، اما شانس صعود با سه امتیاز خیلی بیشتر خواهد بود.
وی اضافه کرد: با این وجود اگر ایران با ذهنیت صرفا مساوی گرفتن وارد زمین شود، احتمال شکست برابر مصر بالا می رود، چون مصر بازیکنان خلاق زیادی دارد و می تواند در جریان بازی نتیجه را تغییر دهد. تنها امید ایران شاید این باشد که مصر با عنایت به وضعیت جدول، الزام کامل برای برد نداشته باشد و با فشار حداکثری وارد زمین نشود.
رزاقی نیا و پرسش مهم از کادر فنی؛ جوان ها چه زمانی فرصت می گیرند؟
این کارشناس فوتبال در ادامه به لزوم تغییرات در ترکیب تیم ملی اشاره نمود و اظهار داشت: یکی از سؤال های جدی این است که امیرمحمد رزاقی نیا چه زمانی مقرر است فرصت بازی پیدا کند؟ وقتی بازیکنان باتجربه در میانه میدان عملکرد خوبی ندارند و از نظر بدنی و سرعتی هم افت کرده اند، چرا نباید به یک بازیکن جوان و باانگیزه میدان داد؟
رحیم پور افزود: حتی اگر بازیکن جوان اشتباه کند، حداقل این اشتباه در راه رشد و رو به جلو خواهد بود، نه در سراشیبی افت. ما در فوتبال ایران نمونه های زیادی از این مساله داشته ایم. در سالهای گذشته بارها بازیکنان جوان در تیم ملی فرصت گرفته اند و پاسخ هم داده اند. بدین سبب در چنین تورنمنتی، حداقل به عنوان بازیکن تعویضی باید از رزاقی نیا و امثال او استفاده گردد.
وی اضافه کرد: تاریخ فوتبال ایران نشان میدهد هر زمان به جوان ها اعتماد شده، پاسخ مناسب گرفته ایم. همان گونه که در دوره های پیشین، بازیکنان جوانی در سنین پایین وارد تیم ملی شدند و نمایش های خوبی ارایه کردند، امروز هم باید این شجاعت وجود داشته باشد که در کنار تجربه، از نیروی جوانی هم استفاده گردد. این که بازیکنان پا به سن گذاشته با وجود افت محسوس همچنان در اولویت باشند و جوان ها حتی فرصت کوتاه هم پیدا نکنند، به سود آینده تیم ملی نیست.
تیم ملی کم تجربه نیست
رحیم پور در رابطه با اظهارات مهدی طارمی بعد از بازی با بلژیک نیز اظهار داشت: طارمی گفته بود اگر بازیهای بین المللی بیشتری داشتیم، نتیجه عوض می شد، اما این جمله احتیاج به توضیح بیشتری دارد. خیلی از بازیکنان فعلی تیم ملی بالای ۵۰ بازی ملی دارند و تعدادی از آنها به مرز ۱۰۰ بازی هم نزدیک شده اند. اگر بازیهای ملی در گروه های پایه و همینطور بازیهای باشگاهی داخلی و خارجی را هم به آن اضافه نماییم، با تیمی کم تجربه مواجه نیستیم.
وی افزود: شاید منظور طارمی این بوده که تیم ملی از نظر تجربه مواجهه با شرایط خاص بازی یا شناخت از سطح حقیقی حریف، آمادگی ذهنی لازم را نداشته است، اما از نظر تعداد بازی و تجربه فردی، این تیم کم سابقه نیست و نمی توان ضعف های موجود را صرفا به کمبود بازی بین المللی نسبت داد.
این کارشناس فوتبال در قسمت دیگری از صحبت هایش ضمن اشاره به جایگاه ایران در ادوار جام جهانی اظهار داشت: ایران اگر اشتباه نکنم برای هفتمین بار در جام جهانی حضور پیدا کرده و طبیعی است سطح انتظار از تیمی که هفتمین حضور خویش را تجربه می کند با تیمی که برای اولین بار به جام جهانی آمده، تفاوت داشته باشد. از طرف دیگر ساختار این نوبت از مسابقات هم با دوره های قبلی تفاوت کرده و با افزایش تعداد تیم ها، شرایط بالارفتن از مرحله گروهی نسبت به گذشته ساده تر شده است.
رحیم پور تصریح کرد: بدین سبب بالارفتن از این گروه، چه به عنوان تیم اول، دوم یا حتی سوم، نباید یک اتفاق خارق العاده تلقی شود؛ بلکه باید به عنوان یک هدف طبیعی برای فوتبال ایران درنظر گرفته می شد. وقتی تیمی با سابقه چندین حضور در جام جهانی وارد چنین تورنمنتی می شود، انتظار از آن صرفا رقابت شرافتمندانه نیست، بلکه باید توان عبور از مرحله گروهی را هم داشته باشد.
مصر آزمون نهائی کادر فنی برای اصلاح اشتباهات
وی در آخر تصریح کرد: تلاش بازیکنان و کادر فنی قابل انکار نیست و هیچ کس نمی تواند زحمات آنها را نادیده بگیرد، اما حقیقت این است که اشکالات فنی تیم ملی در دو بازی نخست کاملا مشخص بوده و حالا مهم ترین وظیفه کادر فنی، اصلاح همین ایرادها قبل از دیدار با مصر است. ایران برای موفقیت در بازی سوم باید به سراغ بازیکنانی برود که خصوصیت های دفاعی در آنها نهادینه شده، سرعت بازگشت مناسبی دارند، در پوشش فضاها گرفتار مشکل نمی شوند و با این وجود می توانند خواسته های هجومی کادر فنی را نیز اجرا کنند.
رحیم پور در آخر اظهار داشت: در غیر این صورت، مقابل تیمی مثل مصر که از بازیکنان خلاق و سرعتی بهره می برد، کار برای ایران خیلی دشوار خواهد شد و صعودی که می توانست برای تیم ملی یک هدف طبیعی باشد، به مأموریتی پیچیده و دشوار تبدیل می شود.
خلاصه اینکه اما با آغاز مسابقات مشخص شد محاسبات اولیه چندان دقیق نبوده است. دلیل اینکه او بیشتر در فاز حمله دیده می شود، همین است که توانایی دفاعی اش به اندازه قابلیت های هجومی اش نیست. روی کاغذ حتی با دو امتیاز هم شانس کمی برای صعود وجود دارد، اما شانس صعود با سه امتیاز خیلی بیشتر خواهد بود.
منبع: اخبار ورزشی
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب